सूर्यास्तका बेलाको सन्ध्या आफ्नै रङ्गले रन्जित भएर हो वा
क्षितिज र अम्बर एउटै रङ्गमा रमाएका देखेर हो वा
पतझड-ऋतुका सन्तापले तप्त वृक्ष-वल्लारीका टम्म र लटरम्म पीत पत्रहरू
निभ्न लागेको दीप-शिखा झैं उज्ज्वल उज्ज्वल
ऊर्ध्वगामी चकमन्न ज्योति र आभाले हो वा
अग्निको भुबुरोलाई परास्त गरेर प्रदीप्त भएको स्वर्णको लावण्यझैं सुषमा देखेर हो वा
त्यसैलाई पच्छ्याएर त्यो मधुशालाभित्र चुर्लुम्म डुब्न
रविको गति तीब्रतर हुँदैछ [...]








Recent Comments